Nieuws‎ > ‎

Vakbond raakt verdeeld over persoonlijk onderwijs

Geplaatst 27 apr. 2013 15:30 door Redactie SvPO   [ 23 okt. 2013 12:26 bijgewerkt ]
Walter Dresscher, voorzitter van onderwijsvakbond AOB, is zeer enthousiast over het persoonlijk onderwijs op de Isaac Beeckman Academie. Hij is hierover kort geleden echter in aanvaring gekomen met één van zijn rayonbestuurders.

"Weinig overhead, maximaal 500 leerlingen, kleine klassen van zestien leerlingen, de volle aandacht voor het lesgeven. Daar gaat het om de interactie. Dat is een voorbeeld waarin ik geloof. Dat is geen slimmer werken, maar slimmer worden!"   

Lovende woorden van Dresscher voor de Isaac Beeckman Academie. De school maakt deel uit van een brede maatschappelijke beweging die afrekent met stroperige lagen management. ‘We regelen het zelf wel,’ verwoordde filosoof Kuijken de gedachte. Door te besparen op overhead kan er meer geïnvesteerd worden in de kerntaken van de organisatie. Nadat deze beweging eerder al in de gezondheidszorg succesvol was (Buurtzorg Nederland), is er nu het voorbeeld in het onderwijs. ´Het geld in de klas houden´ verbetert niet alleen de kwaliteit van het onderwijs. Het zorgt ook voor een verbetering van de arbeidsvoorwaarden van docenten. Het geringe aantal leerlingen in de klas en op school vermindert de werkdruk. Minder vergaderingen, minder nakijkwerk, etc. Bovendien is het werk van docenten bevredigender doordat ze hun leerlingen voldoende tijd en aandacht kunnen geven.

Vanwege de kleine schaal wil de school de medezeggenschap vormgeven via directe democratie. Daarbij is er niet het gremium van een medezeggenschapsraad, maar hebben ouders en docenten direct zeggenschap. Het idee is dat het de betrokkenheid van ouders en docenten vergroot en het de kostbare bureaucratie van een medezeggenschapsraad beperkt. Bovendien wordt het schoolbestuur vanwege het directe stemrecht gedwongen om de mening van ouders en docenten serieuzer te nemen. 

Dresscher ziet veel toekomst voor de 'menselijke maat in het onderwijs'. Het roept natuurlijk wel de vraag op wat daarin nog precies de rol van de vakbond is. Rayonbestuurder van de AOB in Zeeland Jan Menger, voorheen docent techniek, is daar niet gerust op. Voor hem is het ontbreken van een medezeggenschapsraad lastig. Met twee docenten in zo'n raad kan hij goed direct contact houden en invloed uitoefenen. Als een school met directe democratie werkt, moet de vakbond ten minste de helft plus één van de docenten zien te bereiken. Dat kan lastig zijn, waardoor de vakbond meer langs de zijlijn komt te staan. Voor een rayonbestuurder geen prettig vooruitzicht.

Menger eist dat de school overstapt op een traditionele medezeggenschapsraad. Dat dit extra overhead met zich meebrengt en dwingt om te bezuinigen op onderwijs door klassen groter te maken, zou de school voor lief moeten nemen. Menger meent verder dat de werkdruk te hoog is doordat er minder tijd voor nakijkwerk en vergaderen is gereserveerd. Dat is het geval omdat er vanwege het geringe aantal leerlingen minder valt na te kijken en te vergaderen. Niettemin verlangt Menger dat de school hiervoor evenveel tijd reserveert als andere, veel grotere scholen.

Het zijn vreemde eisen, omdat de vakbond er niet over gaat. Het is aan de school en dus aan ouders, docenten en schoolbestuur. Wellicht in een poging om druk uit te oefenen heeft Menger verklaard dat de school ‘de CAO aan de laars lapt’. Volgens Misha van Denderen, bestuurder van de school, is dat onzin. De ene keer dat de school de CAO mogelijk niet correct toepaste (tredeverhoging kwam te laat) is dat netjes recht gezet.